Al enkele jaren bestaat er een Gezond-Leven-groepsprogramma voor laag opgeleide allochtone vrouwen met gezondheidsklachten, die zij vooral als pijnklachten uiten. Mensen van Turkse en Marokkaanse afkomst van de eerste generatie vormen de grootste groepen in Nederland. Deze mensen hebben vaak geen of een zeer lage opleiding, weinig kennis over het eigen lichaam en over gezonde en ongezonde leefstijlen. Daarnaast leiden zij vaak een stressvol leven door onder meer heimwee en eenzaamheid, weinig geld en zorgen om hun kinderen.
Het Gezond-Leven-programma heeft aantoonbare resultaten op (onnodig) huisartsenbezoek, conditie, kennis over gezondheid, meer en beter bewegen en leidt tot empowerment van de vrouwen. Het programma wordt inmiddels in een groot aantal steden in Nederland gegeven door fysio- en oefentherapeuten die speciale cursussen daarvoor hebben gevolgd.

Van verschillende kanten kwam door deze successen de vraag naar een soortgelijk Gezond Leven groepsoefenprogramma voor laag opgeleide allochtone mannen met gezondheidsklachten. Ook van hen is bekend dat zij veel gezondheidsproblemen hebben zoals overgewicht, diabetes, hart- en vaatziekten, COPD, depressie en chronische pijn. Zij vormen een belangrijke doelgroep voor Gezond-Leven-campagnes en programma's. Deze bereiken de groep echter onvoldoende: de mannen houden zich weinig met deze onderwerpen bezig, vaak zijn er taalproblemen en ontbreekt basiskennis over de werking van het lichaam.
Van ZonMw is subsidie verkregen om een soortgelijk programma ook voor allochtone mannen te ontwikkelen. Het programma is ontwikkeld op basis van literatuur en praktijkervaring, met Fysio- en oefentherapeuten die affiniteit hebben met de doelgroep, allochtone sleutelfiguren en de doelgroep zelf. Het ontwikkelproject zal naar verwachting in oktober zijn afgerond.

Wat is al duidelijk geworden in de loop van het ontwikkeltraject?

• Net als bij begeleiding van allochtone vrouwen moet er een soort 'klik' ontstaan tussen therapeut en doelgroep. De therapeut moet als het ware eerst bewijzen dat hij deskundig is, zicht heeft op het gezondheidsprobleem en weet wat daar aan te doen is, en dat hij de mannen respecteert.
• De mannen zijn vaak boos, mede uit teleurstelling over hoe hun leven tot dan toe is verlopen. Boos en opgewonden over bijvoorbeeld een beslissing van bijvoorbeeld de stadsdeelraad of de minister, berichtgeving over allochtone jongeren of bejegening door mensen of instanties.
• Sporten vinden zij iets voor jongeren. Uit zichzelf zullen zij geen sportieve activiteiten ondernemen, zoals een balletje trappen met hun kinderen. Als zij een auto hebben zijn zij daar trots op: dan gaan zij heus niet een eind lopen of fietsen.
• Als de mannen aan het trainen slaan gaan zij er vol tegenaan. Zij moeten regelmatig worden afgeremd om blessures of gevaarlijke situaties te voorkomen.
• Veel mannen werken in ploegendiensten. Dat maakt het lastig om een groepsprogramma te volgen.
• Oudere mannen blijken soms lange tijd naar hun thuisland te gaan, bijvoorbeeld in verband met vrij plotselinge familieomstandigheden daar. Ook dat is niet bevorderend voor het volgen van een groepsprogramma of het meedoen aan nametingen drie maanden na afloop van het programma.

• Bij de nametingen is gebleken dat er significante verbeteringen zijn bereikt bij de mannen qua kracht, conditie en sportattitude.
• Meer mogelijkheden voor activiteiten in de wijk zijn in opbouw; mannen die een 'beweegmaatje' hebben gaan makkelijker zelf fietsen of (hard)lopen.